terk

yüzümde anlaşılmaz bir maske
oturdum biraz önce
saçlarımı kestim
koynumda suskunluğun
kanadım…

yağmur inadına sevişiyorken şehirle
saklı durur avucumda kokun
sokağı araladım
her şeyden soyundum
rüzgarını kaybetmiş bir dağ gibi
gözlerim doldu ama
sustum…

yakma ışıkları bu sefer
aydınlıktan korkuyorum
yırtıldı bilincimin ince zarı
rüyadan düştüm
üşüyorum…

can havliyle sıktığım
elinde kalsın bütün endişelerim
sakla acı renginde son bakışımı
bilmiyorsun…
kaypak adımlarımla ilerledim
bakışlarımı ince bir dere
alıp götürdü.
bu gün kiliselerde camilerde aradım
bilinçsizce
neydi kaybettiğim
bitti artık bitti
gülümse
gülümseyelim…
ben kendimi
terkettim…

 

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s