aylak

“Bildim bileli kendimi
hep aylaklığı sevdim.
Fukaralığın bir şişe şarabını
zenginliğin balosuna değişmem.

Ben!
hep aylak ama kendime yaşamayı sevdim.
Akıl kar’ımıdır allan seversen
mevsimin en iştahlı yerinde
bir masa başına takılıp kalmak?

Fabrika da ustabaşından kaçarak, bir cigara dumanı salmak,
güvertede soteye yatmak, yahut ırgatlığın pes dedirttiği yerde
bir ağaç altına uzanmak.

Ben hep aylıklığı sevdim.

Ne otomobillerin parlak rengi
ne zeytin bahçeli villası güzelim ege’nin
ne de salonlarında seyirtmek
kirlenmiş siyasetin.

Ben hep aylaklığı sevdim.

Değişmem hiç bir şeye;
bir elimle uzanıp ağacın en güzel meyvasını yolmayı
gelip geçtiğim yollara sarkan.
kimselerin uğramadığı bir AKDENİZ kumsalda
dünyalar güzeli bir kadınla sevişmeyi.

Dokunarak belki
biraz iz bırakarak
ama en çokta
aylakça yaşarak
çıkarsız bir hayatı seçtim.

Ben en çok aylaklığı sevdim.”

 

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s