abs1

Hiç geçmeyen bir yaranın sürekli kanaması; ben ona kan şelalesi diyorum. Aklımı yitirmediğime şükrederken bir yandan, bir yandan neden ölmedim diye sorup duruyorum

Öylece durup gözlerimin içine baktı;
Biraz acıma, biraz pişmanlık vardı gözlerinde.
İrkildim bir an tanıdıktı bu gözler, o şefkatin arkası uçurumdu, titredim.!

Kaçma isteği doğmuştu içime, tamamen refleksti bu istek,
Kaçtım arkama bakmadan üstelik.
Kan ter içinde kalana dek.

 

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s