tıkabasa

Zihnime çöreklenen öykü
-hadi git! Koş bensiz uzağa-
Zaten son mecali kalemimin kağıtlara
Aşsam karanlığı,
hangi ışık aydınlatır?
kaynağı uzaklardayken üstelik..
Denizler gelgitli
Islanan ıslanır mı bir daha?
enkaz bir daha çökmez ki
Sus..

Öyküler sevişip anılara gebe kalıyor
Doğum sancısı yarın.
Beklenen an vuslat.
Mesafelerle eskidi düşüncelerim
Kafamın içi hurdalık şimdi
Satsan satılır aslında
Ama kalsın,
Antika ne de olsa.!

Bugünün makulü, yarına maktul
Yorgunluk çaresizliğe belirti
Belirdim yine
Yıldızlar beni seyrediyor
Düşüyorum
Hadi tutun dileklerinizi…

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s