böl

bizi ikiye böldüğünde
kalmadım geriye

ayna inceledim
inceldi

kokladım
koktu
dinledim
sustu
bastırdım
kırıldı
aynada kaldı
aynada olan

şahidim eriyişine bir adamın
yüzünün yarısı silinmiş bir ada
eski fotoğraflardan anımsadığım bir ad
hiçbir yarısı olmayan bir a

önce yüzümün yarısı döküldü
sakallarım
saçlarım
gözlerim
yanaklarım

saklanacağım
ama yok mu şu yansımalar
ben masanın altında da yaşardım
sorsun ona inanmayan
velakin ayna inceldi
sır tutmadı yüzüm

bizi ikiye böldüğünde
kalmadım geriye

seni ne adınla sevdim
ne şanınla
ben seni
olmadığında da
olduğunda da…
döktüm üstünden ilahi ne varsa
devrik bir sinisin
ruhuna kim baksa aç

şimdi geriye
kala kala çırçıplak kadınlığınla kaldığında
dilin ve dudakların
saçların ve gözlerin
boynun ve omuzlarınla
bana bu hep yeter
seni seviyorum kadın
tek başıma dahi kalmamışlığımla…

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s