o da var

durup beklemek
bir aynanın sırrı çatlayıncaya dek
susmak
öyle tanışıyormuş gibi
görüşmemiş gibi. sanki

rüzgarın taşa oyduğu yazıtları okuyorum
taşa su yürüyor

seni bulduğumda…

o yola yürüdüm
taş uzaklaştı

nasıl hissedeyim
iyi bir akşam, aptalca esen rüzgar

alnımı öp
bir kuş titreyip üşüyor

yazgıdır
geceleyin gökyüzüne bakamamak
hiç uyanmamış gibi. sanki
ölüm büyür.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s