fig

Bu şehrin gözlerinden akıyorum geceleri
ve biraz daha büyüyorum her gece
Sana benziyorum
Gitgide
Azalan yağmurları seviyorum.
Perdeleri çekilmiş evleri
sırları karanlıksa
sana benzetiyorum.

Sokak lambalarında sinekler uçuşuyor
Sen yıldızlar diyorsun ya/sayılmaz
Ben diyorum günlerin sensizleri

Hesap yoksunu bir aşkı özgür bırak ey kalbim!
Düşürme dilinden nedenlerini
“git dedin; gitti”

Nasıl bir gitmek ki bu
Kendisinden başka hiçbirşeye benzemedi
Her sokak başı soluğum biraz
ve biraz yorgunluğum
Geceleri sayıyorum
Sinekleri
Saatleri
Islanmış biri gibi,
üşüterek yüreğimi
Şimdi anlıyorum ki
Karışamadığım sesleri
Bir ayrılıkta
Susmuşum

Yıldızlar mı
Gözlerin mi
Bu şehirde alıkonmuş sözler mi?
İçinde sen yoksun diye mi?
Beklemenin bahanesi sesine dolan bir şiirdi
Açtığımda gözlerimi “ışığı kapatma!” yalnızlık
Hayır…
Hayır, bu kırgınlıkta
Gelmemelisin

Uyku yok düşlerime
Seni konuşuyorum geceyle
Ne olur kimseye benzeme
Biliyorumki sende
Uykusuz şehrin koynunda yatacaksın

Şimdi hiç bir şey olmamış gibi
Üç satırda sabahlarım doğarken
Güne haykırıyorum
onu çok özl….
onu çok arı…
onu çok sev…

Bu şehrin gözlerinden akıyorum geceleri
ve yağmurlar azaldığında belki…
Bana neyi ödetiyorsan şimdi;
Bana hiç benzemeyen bir adam olsun

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s