efkar

hayatın ağları var çıkmaya ugraştığım
mutluluk bir balık tutmaya çalıştığım
efkar bir olta çekmeye alıştığım
balıkçının teknesindeyim,yalnızlığın tekkesindeyim
bir seni içiyorum bir kendimi bitiriyorum bizi burda bu gece
dibimi görene kadar içiyorum
ismini sayıklıyorum hece hece
artık yüzünü de unutuyorum
rüyanı göreyim diye daha ağır uyuyorum
dibe batmaktan başka bir işe yaramıyo
susuyorum

istanbul-ankara treniydin içimden geçtin çarpa çarpa
sensizliğin vagonunda yitip giden yolcu oldum
seven de oldu beni,sordular seni
aşk dedim varsa onun yüzünden var
neye ağlıyorsa talibim
yüzünden düşen bin parça ki tebessümden başkası düşemez yüzünden
güldüler bana, sövdüler sana
dedim ki ne istiyorsa
mucidim
elimi tutarsa gelir elimden
ilk ben gördüm onu
bana ne almayın elimden

yanacaksın dediler durmadan
ateş seni tasvir eden bir zulüm
beni korkutmaz duman
celladını arayan idam mahkumuyum
yok mu ellerimi tutan, gözlerimi gören, sonlu gecelerde benle kaybolan
odamın ücra köşelerinde, aklımın dağınık yerlerinde
tahmin edebileceğin ne varsa hayata dair onun içinde yoksun işte
bir dünya gibi tekrar tekrar kafamda kuruyorum seni
mideme acıdan başka hiçbir şey girmiyor sevgili
sabahlarımı çaldığından beri

al işte yıldızlar da gitmiş gece boş
yeşil pek yeşil değil sayende
gülşün bir kumarmış, her şeyimi kaybettim gamzende

o seni yavaşlatır sen koş
çığ olur dalga dalga büyür
kalbin altında kalır, enkaz olursun nahoş
seni bitirir, bahtın kömür dediler
deli değilim dedim o benim kaderim
kaderin çizdiği yolda yürümezsem kendimi kaybederim

elleri bıçak, sözleri makas
ne söylese kanatır, her dokunuşu acıtır dediler
aksini iddia eden yok ki zaten
yokluğun çarpar, uykum bölünür
acılarım toplanır, acısı benden çıkar

sana hırsız da dediler
kalbimi çalmışsın..
mühürlemişsin öptüğün her yerimi
elimi tutun diye tutamazmışım başkasının elini öyle mi
hırsızlar girsin rüyana, çalsınlar en sevdiğin şarkını
moralin bozulsun ağla, eğlenmek için beni ara
aramız bozulsun,tamiri mümkün olsun
ama olmasın…

dedim ya bizzat “adanasın”*
istanbulun çoğusun
tamah ettiğim hatıra rüya
hangi mevsime girsem sonbahar
kimi sevsem riya
ne oynasam kumar
hangi kapıyı çalsam
hayatıma sürsen sürmeni
seni bekliyorum, toprağın yağmuru beklediği gibi..

-m.saral

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s