kırık

Yağarsa kalbi öne doğru gülümsüyor, bir arkaya iftirâ gibi
Elime yıldız sayar, aynada saçımı tarar, gözleri ateşte durur ve uyurken ismi yoktur
Soyunup gecenin karşısına geçip içini çeker
Sokaktan bakışsız geçer
Evine bir ölüyü almış, sevdikçe sever

Aaa unutmadan
Hırpalanmıştır gömleği ve onuru
Zaten kimden kaçsa orası devlettedir
“Anlat!” dedim , “Kimse gücendin?”
“Bu çetrefili sen mi seçtin?”
Bi’ kadının adını aradı…

Advertisements

One response to “kırık

  1. “Yağarsa kalbi önde kalana gülüyor arkadakine nispet gibi,
    Elinde yıldız sayar aynada saçını tarar. Gözleri ateş olduğundan, uyurken ismi yoktur.
    Soyunup gece karşısına geçtiğinde, iç çeker
    Sokakta ise gözgöze gelememeyi seçer.
    Aslen evinde bir ölü, Onu sevdikçe sever…

    AA unutmadan,
    Hırpalanmış gömleği ve umudu,
    Kaçtığı yerde devletindir.
    “Anlat! Kime güvendin??” dediğimde ise:
    “Bu çetrefili sen seçtin!” deyiverip
    “Bir kadın vardı, adını bile hatırlamadığın…” diye ekler…”

    :)

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s