gele

Kim duysa hikayemizi önce imrenir… Düşündükçe bir nokta kadar anlamlı olan derinliği yargılamaya başlar. Oysa nokta yargılanmaz…

Bilinmeyenler, bilinmeyen olarak kalsın. Çünkü bilememek korkutur. Korksunlar! Biz mi? Hangi çıkmaz sokakta kaybettik ılık akşam üstlerini, demli çayları ve bir sabaha karşı yürek kıpırtısını, hatırlamıyorum. İşte bu yüzden, korkuyu yok sayıyorum.

Dünya dönüyor.
Ben de bir gün senin yanına geleceğim.

syg.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s