hm

 

oturup ağlardım da,
içimin zifiri akar ve sen bundan korkarsın diye hep gülmelere sığındım.
varsın omzunu sunma bana,
varsın yanaklarıma dokunmasın parmakların
bir parça sev beni
öyle uzaktan kokun gelsin burnuma
sonra kaldığımız yerden devam edelim
ne sen bil, ne ben bildireyim.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s