masa

Bir öpücükle başlar kıyamet

Hayat nisandı, ruhum söğüt dallarına takılmış an’dı…

leylâ sağır olmuş ;mecnun âmâ’ydı.
Nil’hayalimde yılandı, sen ise azap’tın…
Yedi renkte çizmiştim seni, ama en çok konuşan siyah ve beyazdı. Şimdi sen ?

ağaçlarda sayfalar paramparça
oysa âşk
her sayfada
ama hiç’bir kalbe kök salamamışken…

hadi konuş leylâ !
yitip gitmeden zaman sayfalarda
mevsimler soluyor göğsümde
bak/
gece hep açken âşk masallarında
mecnun harcı mıydı nisan yağmurlarında…

belâ âşk’mıydı
yarın ne leylâ ne de mecnun
şâhmeran gözlerine çarpan ruhum
âşk hâbil ise
kâbil nisan’dı …

o’na Teşekkürler …: Gitti !